Jest to druga część większego artykułu, więc jeśli jesteś faktycznie zainteresowany pisaniem aplikacji wielojęzycznych, przeczytaj najpierw o globalizacji.

Wstęp

Zanim zabierzemy się za tłumaczenie naszej aplikacji, dobrze jest zrobić coś w rodzaju przeglądu lokalizacji. Coś jak code-review, tylko skupiamy się na elementach globalizacyjnych. To znaczy, że w pierwszym etapie trzeba sprawdzić, czy wszystkie wytyczne z artykułu o globalizacji są spełnione. Jeśli nie – poprawiamy. O tym jest ten artykuł.

Adresy, telefony, nazwiska…

Sprawdź też wszystkie adresy, telefony itd. Te elementy różnie wyglądają w różnych państwach. Niestety czasami wymusza to stosowanie różnych typów modeli lub jakiegoś super modelu. Elementy, na które musisz popatrzeć, to np:

  • adresy
  • numery telefonów
  • rozmiary papieru (!)
  • jednostki miar (!)

Z niewielką pomocą przychodzi tutaj klasa RegionInfo z namespace System.Globalization. Daje ona kilka przydatnych informacji. Spójrz na jej właściwości:

  • CurrencyEnglishName – angielska nazwa waluty (np. „polish zloty”)
  • CurrencyNativeName – lokalna nazwa waluty (np. „złoty polski”)
  • CurrencySymbol – no to chyba wiadomo 😉
  • ISOCurrencySymbol – określenie nazwy waluty. Np. CurrencySymbol będzie „€”, a ISO to „EUR”. Dla polski to będzie PLN.
  • IsMetric – zwraca true, jeśli dany region posługuje się jednostkami metrycznymi. Jeśli ma imperialne, wtedy jest false.

UWAGA! Wiele osób jest przekonanych, że Wielka Brytania posługuje się jednostkami imperialnymi. Nie jest to do końca prawda. Jakiś czas temu zmieniono to oficjalnie na jednostki metryczne, jednak duża część ludzi z przyzwyczajenia używa jeszcze jednostek imperialnych.

Klasa RegionInfo posiada jeszcze kilka innych właściwości, jednak nie uważam ich jako super przydatnych podczas lokalizacji. Można je wyciągnąć innymi metodami.

Aplikacje, które mocno polegają na jednostkach miar (np. AutoCAD) dają swoim użytkownikom możliwość wyboru, czy stosować imperialne jednostki, czy metryczne. I myślę, że to jest dobry pomysł. Pod tym względem traktowałbym klasę RegionInfo jako pomocniczą, a nie jak ostateczny wyznacznik (chociażby ze względu na Anglików).

Przetestuj aplikację

W tym momencie powinieneś zacząć testować aplikację na różnych komputerach, różnych wersjach językowych systemu operacyjnego, posługując się globalnymi danymi. Pomoże Ci to wychwycić pozostałe potencjalne problemy, jak np:

  • serializacja danych (w szczególności dat i liczb zmiennoprzecinkowych)
  • wyświetlanie danych zgodnie z regułami
  • problemy z sortowaniem i porównywaniem stringów

I teraz pewnie powiesz – „Gościu, to ile ja mam mieć komputerów, żeby to wszystko przetestować? Przecież nie będę swojego brudził”. Zgadza się. Jeśli chodzi o testowanie desktopa, wystarczy Ci jeden komputer i wirtualne maszyny na nim. Do tego możesz użyć HyperV lub Oracle Virtual Box. Wszystkie te rozwiązania są darmowe.

Jeśli chodzi o testowanie aplikacji internetowych, to jest prościej. Wystarczy zmienić język w przeglądarce.

Chociaż polecam Ci tak, czy inaczej testy na wirtualnej maszynie ze względu na to, że można pozmieniać ustawienia regionalne w samym systemie. Wtedy dokładnie zobaczysz, co się dzieje z Twoją aplikacją.

Jeśli wszystko jest już gotowe, zapraszam do ostatniego artykułu z serii – lokalizacja.

Podziel się artykułem na:

Hej, mam dla CIEBIE

DARMOWY PREZENT

o wartości 19 zł

14 najczęstszych błędów w C#

aby otrzymać e-book za darmo, po prostu dodaj swój adres poniżej

Super, zaraz na maila dostaniesz prezent. Jeśli nie przyjdzie w ciągu 5 minut, sprawdź folder SPAM.